Financieel due diligence (FDD)

Definitie

FDD gaat verder dan de jaarrekening. De koper (of zijn adviseur) reconstrueert de genormaliseerde EBITDA, test de recurrente versus eenmalige posten (de quality of earnings), brengt de werkelijke netto schuld en de schuld-achtige posten in kaart, en analyseert het normaal werkkapitaal voor de peg.

De uitkomst stuurt de prijs en de SPA: bevindingen leiden tot prijsaanpassingen (price chips), specifieke vrijwaringen, of aanpassingen aan de werkkapitaal-peg. Een goed voorbereide verkoper laat vaak vendor due diligence uitvoeren om verrassingen vóór te zijn en het proces te versnellen.

Wanneer dit telt

FDD is waar deals sneuvelen of prijzen kelderen. Verkopers die hun cijfers niet op orde hebben — rommelige normalisaties, onverklaarbare marges, zwakke administratie — verliezen onderhandelingsmacht net wanneer het telt.

Veelgestelde vragen

Wat is het verschil tussen FDD en een audit?

Een audit toetst of de jaarrekening getrouw is volgens de boekhoudregels; FDD beoordeelt of de cijfers economisch verdedigbaar zijn voor een koper — genormaliseerde winst, schuld, werkkapitaal en prognoses. Andere vraag, andere lens.

Hoe bereid ik me als verkoper voor op FDD?

Zet een nette dataroom klaar, documenteer uw EBITDA-normalisaties, verklaar margeschommelingen, en overweeg vendor due diligence. Hoe minder de koper moet graven, hoe minder price chips en hoe sneller de deal.

Wie betaalt het financieel due diligence?

Doorgaans de koper voor zijn eigen FDD. Bij vendor due diligence betaalt de verkoper voor een onafhankelijk rapport dat aan geïnteresseerde kopers wordt verstrekt, wat het proces voor alle partijen versnelt.